تعيد الصلاة تلك اليومين التي تركتها ، لأنّها لم تكن حائضاً ، فيجب أن تقضي ما تركت من الصلاة في اليوم واليومين ، وإن تمّ لها ثلاثة أيام فهو من الحيض وهو أدنى الحيض » « 1 » . « اگر زن در روزهاى قاعدگى خود خون ببيند ، نماز را ترك كند ، پس اگر سه روز ادامه يافت او حايض است ، امّا اگر بعداز يك يا دو روز ، جريان خون قطع شد ، غسل كند و نماز بگزارد و از آن روزى كه خون ديده تا ده روز ديگر ، منتظر بماند ، پس چنانچه در طول آن ده روز ، بعداز روز اوّلى كه خون ديده ، باز هم يك يا دو روز ديگر هم خون ببيند وجمعاً سه روز شود ، آن خونى كه در اوّل ديده با خونى كه پس از آن در طول ده روز ديده ، همگى حيض است ، امّا اگر ده روز گذشت و خون نديد ، پس آن يك يا دو روزى كه در ابتدا خون ديده ، حيض نيست ، بلكه يا از جهت بيمارى بوده ، يا زخم داشته و يا از درون بوده است ، و دراين صورت بر او واجب است كه قضاى نماز آن دو روزى را كه نخوانده بجا آورد ، كند زيرا او حايض نبوده ، و واجب است آنچه را در يك يا دو روز ترك كرده قضا نمايد ، ولى اگر سه روز را كامل كرده باشد خون حيض است و اين كمترين مدّت حيض مىباشد . » احكام شرط پنجم اين است كه خارج شدن خون به مدّت سه روز استمرار عرفى داشته باشد : 1 - از آنجا كه خون حيض به طور مستمر جريان ندارد بلكه گاهى براى چند ساعت ، توقّف پيدا مىكند ، آن روزهايى كه زن هر چند

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة ، ج 2 ، باب 12 ، ابواب الحيض ، حديث 2 .